Upadłość spółki komandytowej - przebieg i skutki

Upadłość spółki komandytowej jest możliwa wtedy, gdy spółka stała się niewypłacalna. Nie wystarczy sama strata, konflikt między wspólnikami, słaba rentowność albo obawa, że w przyszłości zabraknie pieniędzy. Najważniejsze jest ustalenie, czy spółka utraciła zdolność do wykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych, kto ma obowiązek albo uprawnienie złożyć wniosek i jakie skutki ogłoszenie upadłości wywoła dla spółki, komplementariusza, komandytariusza oraz wierzycieli.

Upadłość spółki komandytowej nie oznacza automatycznie upadłości każdego wspólnika. Komplementariusz i komandytariusz stoją w zupełnie innych pozycjach. Komplementariusz co do zasady odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia, ale subsydiarnie wobec spółki. Komandytariusz odpowiada wobec wierzycieli tylko do wysokości sumy komandytowej, z istotnymi wyjątkami i z uwzględnieniem wniesionego wkładu. Dlatego nie wolno sprowadzać tematu do prostego zdania, że "spółka upadła, więc wspólnicy zawsze odpowiadają" albo że "komandytariusz jest całkowicie bezpieczny".

Najkrótsza odpowiedź: kiedy spółka komandytowa może upaść

Spółka komandytowa jest spółką osobową prowadzącą przedsiębiorstwo pod własną firmą. Ma własny majątek, występuje w obrocie jako odrębny podmiot i ma zdolność upadłościową. Prawo upadłościowe pozwala ogłosić upadłość przedsiębiorcy, który stał się niewypłacalny, a spółka komandytowa mieści się w tej logice jako dłużnik prowadzący działalność gospodarczą.

Pierwszy test jest praktyczny: czy spółka wykonuje wymagalne zobowiązania pieniężne. Jeżeli regularnie nie płaci faktur, podatków, składek, rat, czynszu, wynagrodzeń albo innych wymagalnych należności, trzeba ustalić, czy to jeszcze przejściowy zator, czy już utrata zdolności płatniczej. Jeżeli opóźnienie w wykonywaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące, pojawia się ustawowe domniemanie utraty zdolności do płacenia.

W spółce komandytowej najpierw ustala się niewypłacalność spółki, a dopiero potem odpowiedzialność komplementariusza, komandytariusza i ewentualnych osób zabezpieczających dług.

Pierwszy krok nie powinien polegać na szukaniu ogólnej odpowiedzi w internecie, tylko na zebraniu dokumentów. Trzeba sprawdzić terminy płatności, aktualną listę wierzycieli, egzekucje, zabezpieczenia, Krajowy Rejestr Sądowy (KRS), Krajowy Rejestr Zadłużonych (KRZ), umowę spółki, skład wspólników, sposób reprezentacji oraz to, czy komplementariuszem jest osoba fizyczna, inna spółka czy spółka z o.o. Dopiero z takiego zestawu da się ocenić, czy sprawa zmierza do wniosku upadłościowego, czy jeszcze można realnie porównywać restrukturyzację.

Kiedy powstaje obowiązek złożenia wniosku

Obowiązek złożenia wniosku po stronie dłużnika powstaje wtedy, gdy wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości. Termin wynosi 30 dni od dnia, w którym ta podstawa wystąpiła. Nie biegnie od chwili, gdy wspólnicy zakończą rozmowy, gdy księgowość przygotuje idealny komplet danych albo gdy ostatni wierzyciel odmówi ugody. Biegnie od momentu niewypłacalności.

Najczęściej decyduje test płynnościowy: utrata zdolności do wykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Trzeba patrzeć na zobowiązania już wymagalne, a nie tylko na przyszłe raty albo ogólną wielkość zadłużenia. Jednorazowe opóźnienie dużego kontrahenta nie zawsze oznacza niewypłacalność, ale trwałe wybieranie, komu zapłacić, odkładanie podatków i składek, narastające egzekucje oraz brak realnego źródła finansowania to sygnały wysokiego ryzyka.

Przy spółce komandytowej trzeba ostrożnie traktować także test bilansowy. Prawo upadłościowe przewiduje osobny mechanizm dla osób prawnych i jednostek organizacyjnych bez osobowości prawnej, gdy zobowiązania pieniężne przekraczają wartość majątku przez okres przekraczający 24 miesiące. Jednocześnie przepisy zawierają wyłączenia dotyczące spółek osobowych, w których co najmniej jednym wspólnikiem odpowiadającym za zobowiązania bez ograniczenia całym majątkiem jest osoba fizyczna. W praktyce oznacza to, że w klasycznej spółce komandytowej z osobą fizyczną jako komplementariuszem punkt ciężkości będzie zwykle na teście płynnościowym. W wariancie sp. z o.o. sp.k. trzeba jednak szczególnie uważnie sprawdzić, czy oprócz problemu płatniczego nie pojawia się także ryzyko bilansowe.

Czerwone flagi niewypłacalności

• opóźnienia w płatnościach przekraczają trzy miesiące,
• spółka reguluje tylko wybrane zobowiązania, zwykle wobec najaktywniejszych wierzycieli,
• pojawiają się zajęcia rachunków, egzekucje albo tytuły wykonawcze,
• narastają zaległości publicznoprawne, w tym podatki i składki,
• brakuje aktualnej listy wierzycieli, zabezpieczeń i terminów wymagalności,
• wspólnicy prowadzą spór o dalsze finansowanie, ale nikt nie liczy terminu 30 dni,
• spółka planuje likwidację, sprzedaż przedsiębiorstwa albo zmianę umowy spółki, choć nie reguluje już wymagalnych zobowiązań,
• księgowość nie potrafi szybko pokazać, które płatności są po terminie i od kiedy.

Decyzja krok po kroku

1. Zbierz wszystkie wymagalne zobowiązania pieniężne spółki.
2. Oznacz zobowiązania opóźnione ponad trzy miesiące.
3. Sprawdź, czy spółka płaci bieżące podatki, składki, wynagrodzenia, raty, czynsz i zobowiązania operacyjne.
4. Ustal, czy brak płatności jest incydentalny, czy wynika z trwałej utraty zdolności płatniczej.
5. Sprawdź, czy w strukturze spółki występuje osoba fizyczna jako wspólnik odpowiadający bez ograniczenia.
6. Wyznacz dzień, od którego można racjonalnie liczyć wystąpienie podstawy do ogłoszenia upadłości.
7. Od tej daty licz 30 dni na wniosek dłużnika.
8. Równolegle porównaj restrukturyzację, ale tylko wtedy, gdy spółka ma realny, finansowalny plan dalszego działania.

Wniosek praktyczny jest prosty: rozmowy wspólników, negocjacje z bankiem albo plan restrukturyzacji nie zatrzymują same z siebie biegu obowiązków upadłościowych. Jeżeli na tym etapie trzeba uporządkować, czym restrukturyzacja różni się od upadłości, trzeba zrobić to równolegle z liczeniem terminu, a nie zamiast niego. Jeżeli niewypłacalność już wystąpiła, spółka powinna działać na dokumentach i terminach, a nie na nadziei, że jeszcze uda się zamknąć temat poza sądem.

Kto składa wniosek w spółce komandytowej

Wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć sama spółka jako dłużnik, wierzyciel oraz wspólnik odpowiadający bez ograniczenia za zobowiązania spółki. W spółce komandytowej oznacza to konieczność odróżnienia uprawnienia do złożenia wniosku od odpowiedzialności za każdy dług. To, że dany podmiot może uruchomić postępowanie, nie znaczy jeszcze, że ponosi osobistą odpowiedzialność za wszystkie zobowiązania w tym samym zakresie.

Po stronie spółki trzeba zacząć od Kodeksu spółek handlowych, umowy spółki i KRS. Co do zasady spółkę komandytową reprezentują komplementariusze, chyba że zostali pozbawieni prawa reprezentowania spółki. Komandytariusz może reprezentować spółkę zasadniczo jako pełnomocnik. Jeżeli działa bez ujawnionego pełnomocnictwa, przekracza jego zakres albo nie ujawnia pełnomocnictwa, może wejść w znacznie wyższe ryzyko odpowiedzialności.

Obowiązek złożenia wniosku z art. 21 Prawa upadłościowego wiąże się z osobami, które mają prawo prowadzenia spraw dłużnika i jego reprezentowania, samodzielnie albo łącznie z innymi osobami. Przy spółce komandytowej nie wystarczy więc powiedzieć "wspólnicy powinni złożyć wniosek". Trzeba wskazać, którzy komplementariusze prowadzą sprawy spółki, jaki jest sposób reprezentacji i czy nie ma szczególnych postanowień umowy.

Szczególnie uważnie trzeba potraktować wariant sp. z o.o. sp.k. Jeżeli komplementariuszem jest spółka z o.o., to ona formalnie pełni rolę komplementariusza, ale działa przez swój zarząd. W praktyce należy sprawdzić zarząd tej spółki z o.o., sposób jej reprezentacji i to, kto faktycznie kontroluje reakcję na niewypłacalność spółki komandytowej. Nie oznacza to automatycznego przejścia każdego długu spółki komandytowej na członków zarządu komplementariusza, ale zaniechania na tym poziomie mogą tworzyć osobne ryzyka.

Wniosek praktyczny: przed wyborem osoby podpisującej wniosek trzeba mieć dwie mapy. Pierwsza pokazuje stan płatności i niewypłacalność. Druga pokazuje strukturę spółki, komplementariuszy, komandytariuszy, reprezentację i ewentualnego komplementariusza w formie spółki z o.o.

Co przygotować do wniosku i ile kosztuje start

Wniosek o ogłoszenie upadłości nie powinien być krótkim pismem z informacją, że spółka "nie ma pieniędzy". Sąd bada niewypłacalność, legitymację wnioskodawcy, dokumenty oraz to, czy majątek wystarczy na koszty postępowania. Jeżeli materiał jest niepełny, problem nie znika. Trzeba wyjaśnić braki, uprawdopodobnić okoliczności i równolegle porządkować dane.

Po stronie dłużnika kluczowe są dokumenty finansowe i organizacyjne. Potrzebny jest aktualny wykaz majątku z szacunkową wyceną, bilans sporządzony na dzień przypadający w okresie 30 dni przed złożeniem wniosku, spis wierzycieli z adresami, kwotami i terminami płatności, lista zabezpieczeń ustanowionych na majątku spółki, informacja o spłatach wierzytelności i innych długów dokonanych w ostatnich 6 miesiącach oraz dane o postępowaniach sądowych, administracyjnych i egzekucyjnych dotyczących majątku.

Przy spółce komandytowej dochodzą dokumenty wspólnicze: umowa spółki, aktualny KRS, dane komplementariuszy, dane komandytariuszy, suma komandytowa, informacje o wkładach, reprezentacja oraz dokumenty dotyczące ewentualnej spółki z o.o. jako komplementariusza. Warto też przygotować zestawienie poręczeń, gwarancji, weksli, hipotek, zastawów, oświadczeń o poddaniu się egzekucji i innych zabezpieczeń osobistych albo rzeczowych.

Na dzień 6 maja 2026 r. opłata stała od wniosku o ogłoszenie upadłości wynosi 1000 zł. Do tego dochodzi zaliczka na wydatki w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości, liczona według jednokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale poprzedniego roku. Dla wniosków składanych w 2026 r. punktem odniesienia jest kwota 8851,42 zł za trzeci kwartał 2025 r. Jeżeli wniosek ma być składany później, wysokość zaliczki trzeba sprawdzić według właściwego obwieszczenia GUS.

Checklista przed złożeniem wniosku

1. Aktualny wykaz majątku spółki z szacunkową wyceną.
2. Bilans na dzień przypadający w okresie 30 dni przed złożeniem wniosku.
3. Spis wierzycieli z adresami, kwotami, walutami i terminami płatności.
4. Lista zabezpieczeń na majątku spółki i zabezpieczeń udzielonych przez wspólników albo osoby trzecie.
5. Informacja o spłatach dokonanych w ostatnich 6 miesiącach.
6. Wykaz tytułów egzekucyjnych i wykonawczych.
7. Informacje o trwających postępowaniach dotyczących majątku.
8. Umowa spółki, KRS i dokumenty dotyczące reprezentacji.
9. Dane komplementariuszy, komandytariuszy, sum komandytowych i wkładów.
10. Dokumenty spółki z o.o. będącej komplementariuszem, jeżeli taki wariant występuje.
11. Dowody uiszczenia opłaty i zaliczki albo materiał do wniosku o zwolnienie od kosztów, jeżeli są ku temu podstawy.

Czerwona flaga jest konkretna: brak uporządkowanych danych nie zatrzymuje terminu na wniosek. Jeżeli spółka nie potrafi wskazać wierzycieli, zabezpieczeń, zaległości i osób odpowiedzialnych za reprezentację, to nie jest argument za czekaniem. To sygnał, że trzeba pilnie uporządkować materiał procesowy.

Jak przebiega sprawa po złożeniu wniosku

Samo złożenie wniosku nie jest jeszcze ogłoszeniem upadłości. Do czasu postanowienia sądu spółka nie staje się automatycznie "w upadłości", a syndyk nie przejmuje jeszcze majątku tylko dlatego, że dokument trafił do sądu. Mogą natomiast pojawić się zabezpieczenia majątku, które ograniczą swobodę działania spółki jeszcze przed ogłoszeniem upadłości.

Sąd bada, czy wnioskodawca jest uprawniony do złożenia wniosku, czy dłużnik jest niewypłacalny, czy wniosek zawiera wymagane dane i czy istnieje majątek pozwalający prowadzić postępowanie. Przy wniosku wierzyciela znaczenie ma także wykazanie własnej wierzytelności i jej wymagalności. Przy wniosku dłużnika szczególnie ważna jest spójność dokumentów finansowych, list wierzycieli i opisu przyczyn niewypłacalności.

Jeżeli równolegle pojawia się wniosek restrukturyzacyjny, co do zasady w pierwszej kolejności rozpoznaje się wniosek restrukturyzacyjny. Nie wolno jednak robić z tego prostego sposobu na odwlekanie upadłości. Restrukturyzacja ma sens wtedy, gdy spółka ma realny model dalszego działania, potrafi finansować bieżące koszty i może wiarygodnie zaproponować wierzycielom układ. Jeżeli nie ma takiego planu, sam szyld restrukturyzacji nie zmienia faktu niewypłacalności.

Co sprawdzić po złożeniu wniosku

• czy sąd już wydał postanowienie, czy sprawa jest nadal na etapie rozpoznania,
• czy ustanowiono zabezpieczenie majątku, tymczasowego nadzorcę sądowego albo zarządcę przymusowego,
• czy dane w KRZ odpowiadają etapowi sprawy,
• czy spółka nadal płaci nowe zobowiązania, czy tylko przesuwa problem,
• czy nie dochodzi do wybiórczych spłat, nietypowych transferów albo ustanawiania nowych zabezpieczeń,
• kto odbiera korespondencję i kto odpowiada za kompletność dokumentów,
• czy wierzyciele i kontrahenci nie mylą samego wniosku z ogłoszeniem upadłości.

Wniosek praktyczny: etap po złożeniu wniosku jest okresem wysokiej ostrożności. Spółka nie jest jeszcze upadła, ale nie powinna zachowywać się tak, jakby wniosek niczego nie zmieniał. Każda większa płatność, sprzedaż aktywa, ugoda albo zabezpieczenie powinny być oceniane przez pryzmat interesu ogółu wierzycieli i możliwej późniejszej analizy syndyka.

Skutki ogłoszenia upadłości dla spółki

Po ogłoszeniu upadłości sytuacja zmienia się zasadniczo. Majątek spółki staje się masą upadłości, a spółka występuje w obrocie z dodatkiem "w upadłości". To nie jest wyłącznie zmiana nazwy w dokumentach. Od tego momentu majątek służy zaspokojeniu wierzycieli według reguł postępowania upadłościowego.

Syndyk obejmuje zarząd nad majątkiem wchodzącym do masy upadłości. To on staje się kluczową osobą w sprawach dotyczących majątku, wierzytelności, sprzedaży aktywów, sporów, rozliczeń i czynności prowadzących do zaspokojenia wierzycieli. Dotychczasowe osoby kontaktowe po stronie spółki mogą nadal posiadać wiedzę o dokumentach i operacji, ale w sprawach masy nie zastępują syndyka.

Dla wierzyciela najważniejsze jest odróżnienie indywidualnego dochodzenia roszczeń od postępowania zbiorowego. Po ogłoszeniu upadłości wierzyciele co do zasady dochodzą zaspokojenia w ramach postępowania upadłościowego, a nie przez zwykłe indywidualne egzekucje z majątku masy. Właśnie dlatego trzeba monitorować KRZ, dane syndyka, terminy oraz sposób zgłaszania wierzytelności.

Ogłoszenie upadłości spółki komandytowej jest przyczyną jej rozwiązania, ale nie należy mylić tego z natychmiastowym wykreśleniem z KRS. Spółka może jeszcze funkcjonować jako podmiot objęty postępowaniem, z dodatkiem "w upadłości", a jej majątek i sprawy są porządkowane w toku procedury. Techniczne wykreślenie z rejestru jest późniejszym etapem.

Praktyczny wniosek: po ogłoszeniu upadłości pytanie "z kim rozmawiać" zwykle prowadzi do syndyka, jeżeli sprawa dotyczy masy upadłości. W sprawach granicznych trzeba osobno ustalić, kto reprezentuje spółkę po ogłoszeniu upadłości albo w likwidacji, zamiast opierać się na dawnych kontaktach handlowych. Wcześniejsze pełnomocnictwa i sposób działania spółki trzeba zweryfikować przez aktualny status w KRZ i postanowienie sądu.

Skutki dla komplementariusza

Komplementariusz odpowiada za zobowiązania spółki komandytowej bez ograniczenia całym swoim majątkiem. Odpowiedzialność ma charakter subsydiarny wobec spółki, co w uproszczeniu oznacza, że wierzyciel powinien uwzględniać najpierw majątek spółki, ale nie może ignorować poziomu komplementariusza, gdy egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna albo gdy przepisy pozwalają budować strategię dochodzenia roszczeń z myślą o obu poziomach.

Upadłość spółki komandytowej nie jest automatyczną upadłością komplementariusza. Może jednak ujawnić jego własną niewypłacalność. Jeżeli komplementariusz odpowiada za długi spółki, a wierzyciele nie uzyskają zaspokojenia z masy upadłości spółki, ryzyko może przesunąć się na jego majątek. Wtedy trzeba osobno ocenić, czy komplementariusz jest w stanie wykonywać swoje własne wymagalne zobowiązania.

Przy sp. z o.o. jako komplementariuszu trzeba oddzielić trzy poziomy. Pierwszy to spółka komandytowa jako dłużnik. Drugi to spółka z o.o. jako komplementariusz, która może odpowiadać za zobowiązania spółki komandytowej. Trzeci to członkowie zarządu tej spółki z o.o., których ryzyko wymaga osobnej podstawy prawnej i nie powinno być opisywane jako automatyczne przejęcie każdego długu spółki komandytowej. Jednocześnie zarząd komplementariusza będącego spółką z o.o. nie powinien ignorować płynności spółki komandytowej, jeżeli to on realnie wykonuje decyzje reprezentacyjne.

Czerwone flagi dla komplementariusza

• egzekucja z majątku spółki komandytowej jest bezskuteczna albo wysoce prawdopodobne, że nie da pełnego zaspokojenia,
• komplementariusz nie monitoruje wymagalnych zobowiązań spółki,
• zarząd spółki z o.o. będącej komplementariuszem traktuje spółkę komandytową jak podmiot "operacyjny", ale bez własnej odpowiedzialności decyzyjnej,
• spółka spłaca wybiórczo wybranych wierzycieli, a komplementariusz nie dokumentuje powodów decyzji,
• wspólnicy zakładają, że upadłość spółki zamknie temat bez analizy roszczeń wobec komplementariusza,
• komplementariusz udzielił dodatkowych zabezpieczeń osobistych albo rzeczowych.

Wniosek praktyczny: komplementariusz powinien patrzeć na upadłość spółki komandytowej nie tylko jako na problem spółki, lecz także jako na potencjalny problem własnej ekspozycji majątkowej. Nie oznacza to automatycznej upadłości komplementariusza, ale wymaga chłodnej analizy długów, egzekucji, zabezpieczeń i własnej płynności.

Skutki dla komandytariusza

Pozycja komandytariusza jest inna. Odpowiedzialność komandytariusza wobec wierzycieli jest co do zasady ograniczona do wysokości sumy komandytowej. Jeżeli komandytariusz wniósł wkład do spółki, realny zakres odpowiedzialności wobec wierzycieli może zostać odpowiednio zmniejszony. Nie oznacza to jednak, że komandytariusz w każdej sytuacji jest całkowicie wolny od ryzyka.

Pierwszy wyjątek dotyczy firmy spółki. Jeżeli nazwisko albo firma komandytariusza zostanie zamieszczona w firmie spółki komandytowej, komandytariusz może odpowiadać wobec osób trzecich tak jak komplementariusz. To dlatego nazwa spółki nie jest detalem marketingowym. Może mieć znaczenie odpowiedzialnościowe.

Drugi obszar to reprezentacja. Komandytariusz zasadniczo może reprezentować spółkę jako pełnomocnik. Jeżeli działa bez pełnomocnictwa, przekracza jego zakres albo nie ujawnia pełnomocnictwa, może powstać ryzyko odpowiedzialności za skutki takiego działania. W kryzysie płynności jest to szczególnie istotne, bo część decyzji podejmowanych "operacyjnie" przez komandytariusza może później zostać odczytana jako wyjście poza bezpieczną rolę.

Trzeci obszar to zabezpieczenia niezależne od statusu wspólnika. Poręczenie, gwarancja, weksel, przystąpienie do długu, hipoteka, zastaw albo oświadczenie o poddaniu się egzekucji mogą stworzyć osobną podstawę odpowiedzialności. Wtedy nie wystarczy powiedzieć: "jestem komandytariuszem, więc odpowiadam tylko do sumy komandytowej". Trzeba przeczytać dokument zabezpieczenia i ustalić, czy wierzyciel ma roszczenie niezależne od zwykłych zasad odpowiedzialności wspólnika.

Upadłość komandytariusza albo komplementariusza może też wpływać na trwanie samej spółki, zależnie od odpowiednio stosowanych przepisów o spółce jawnej i postanowień umowy spółki. Nie należy więc analizować upadłości spółki komandytowej w oderwaniu od umowy, KRS i prywatnej sytuacji wspólników, jeżeli jeden z nich sam staje się niewypłacalny.

Wniosek praktyczny: komandytariusz nie powinien zakładać pełnego bezpieczeństwa bez przeczytania umowy spółki, historii wkładów, sumy komandytowej, dokumentów reprezentacyjnych i zabezpieczeń. Ograniczona odpowiedzialność jest ważną zasadą, ale nie zastępuje analizy konkretnych dokumentów.

Tabela decyzji i czerwone flagi

Poniższa tabela porządkuje pierwszą decyzję wspólnika, zarządu spółki z o.o. będącej komplementariuszem albo wierzyciela. Nie zastępuje analizy prawnej dokumentów, ale pomaga ustalić, gdzie ryzyko wymaga natychmiastowego działania.

Najważniejszy porządek decyzyjny jest następujący: najpierw niewypłacalność spółki i termin 30 dni, potem osoba właściwa do złożenia wniosku, następnie skutki ogłoszenia upadłości dla masy upadłości i syndyka, a dopiero na końcu osobista ekspozycja komplementariusza, komandytariusza i osób zabezpieczających dług.

FAQ

Czy spółka komandytowa może ogłosić upadłość?

Tak. Spółka komandytowa może być objęta postępowaniem upadłościowym, jeżeli stała się niewypłacalna. Sama strata, konflikt wspólników, brak rentowności albo plan likwidacji nie wystarczają bez ustawowej podstawy do ogłoszenia upadłości.

Kto składa wniosek o upadłość spółki komandytowej?

Wniosek może złożyć spółka jako dłużnik, wierzyciel oraz wspólnik odpowiadający bez ograniczenia za zobowiązania spółki. Po stronie spółki trzeba sprawdzić komplementariuszy uprawnionych do prowadzenia spraw i reprezentacji, a przy sp. z o.o. jako komplementariuszu także zarząd tej spółki i jej sposób reprezentacji.

Czy upadłość spółki komandytowej oznacza upadłość komplementariusza?

Nie automatycznie. Upadłość spółki dotyczy spółki jako dłużnika i jej majątku wchodzącego do masy upadłości. Komplementariusz może ponosić odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia, ale jego własna upadłość wymaga osobnej oceny niewypłacalności.

Czy komandytariusz odpowiada za długi po upadłości spółki komandytowej?

Komandytariusz co do zasady odpowiada wobec wierzycieli do wysokości sumy komandytowej, z uwzględnieniem wniesionego wkładu. Trzeba jednak sprawdzić wyjątki: firmę spółki, pełnomocnictwa, działania poza umocowaniem oraz osobne zabezpieczenia, takie jak poręczenie, gwarancja, weksel albo przystąpienie do długu.